yazıp yazıp siliyorum çok sık böyle olmam
şimdi okurken gözlerin kapalıymış gibi hayal et sesimi.
kulağında bir teoman şarkısı olsun. istanbul'da sonbahar ve istanbul bugün yorgun... akşama doğru azalırsa yağmur dediğinde yağmurun ıslaklığıyla gelen o esintiyi hisset ...
ve sor kendine değdi mi ?
gözyaşlarınla ıslattığın o sokaklarda yalnız kalışına değdi mi ?
umutsuzlukla çırpınırken tutunduğun yılana sığınmana değdi mi ?
o bu şu isimsiz olsunlar
martılar uçsun üstünde
yıkılmamak için kur dengeni iskelenin kenarında yürü başla en baştan sonuna kadar kenarda yürü şimdi en sondasın deniz rüzgara karışmış bile
en sonun geç ortasına aç kollarını kur dengeni bağırmak mı istiyorsun
sus !
ağlamak mı istiyorsun
tut !
biriksin tüm acı içinde bir damla dahi akmasın gözünden
hisset her şeyi
korkuyu, acıyı, hüznü, mutsuzluğu
mutluluğu hatırladığında gülme
düşme o denize, sarılma yılana
dimdik dur sapasağlam !
kaldır başını göklere
helalleş kendinle !
vazgeçtim ben bugün
şimdi bağırmak mı istiyorsun avazın çıktığı kadar bağır
ağlamak mı istiyorsun denizi yükseltsin göz yaşların
susma ! tutma ! durma !
indirme kollarını dursunlar havada ! kimseyi umursama
bitti mi şimdi
söndü mü kinin bak arkana şehire bak
tekrar dön denize son kez .
öyle bir koşacaksın ki bir daha hüzün peşine takılmasın diye kaçıyor gibi
ondan kurtulmak için tüm gücünle koşacakmışsın gibi
rüzgarın yüzüne vuruşunu hisset
hazır mısın ?
başla şimdi
koş yetişemesin kimse sana
tam ortadan koş tehlike yok artık
kenarda değilsin
düşmeyeceksin korkma !
bitir iskeleyi al derin derin nefesi
o nefes senin ve kimse zehir edemez
özgürsün artı
 rüzgarda kurudu yağmurun damlaları
göz yaşın akmayacak artık
yıkılmayacaksın
sevme kimseyi
güvenme kimseye
sen ve sen sadece sen
unutma kimse seni sen gibi anlamaz
anlatma derdini yıkılırsa yıkıldı diyenler olur
sür rimelini ya da tara sakallarını
ve kimseye belli etme kanayan yaralarını
sen çok güzelsin
bırak arkada kalanlar düşünsün ... :)



S.C.