4 TEMMUZ 2016 BAYRAM ARİFESİ
(RAMAZAN)

Gece vakti yine aklıma düştü

Fevziye Camii'nde karşılaştık

Çok basit bir rica da bulundu ama ardından dualar sıralayıverdi, Rabb'im utandırmasın sizi, hep dua edeceğim dedi

Şaştım kaldım...

Ardından sıralamalar ayaküstü gözyaşlarına bıraktı yerini, damla damla...

3 ay oldu evladım dedi 3 ay.

yalnızlığım başlayalım 3 ay

eşimi toprağa koyalı tam 3 ay oldu bugün.

boncuk boncuk döküverdi yaşlarını... Anladım güvendi, belli ki içi ısınmış bir gün daha tutamadı 3 aylık suskunluğunu

Üzülmemeli ama üzülmemek elde mi ?

Yavrum dedi 36 senem bir geçti

Geçen Ramazan birlikteydik, bu Ramazan yalnız kaldım, dokundu ...

Size dua edeceğim dedi ağladıkça

Nasıl tutsun ki kardeşim yaşlarını daha 8 yaşında. Onun da içi yandı belli, başladı ağlamaya öyle duygu doluydu sesi.
Ahh teyzem... ! dedim .

Tam ağlayacak gibi oldum, nasıl ağlayayım elleri avcumdayken ? Sımsıkı tuttum ellerini ağlamamalıydım, tebessüm ettim 

Gözyaşlarını silmek farz olmuştu. ahh teyzem dedim Mekanı Cennet Olsun, ölümden güzeli mi var ?

Yok elbet dedi emin emin konuşarak... Ayaküstü derleştik Adnan amcama da her ezan sesinin ardından Fatiha yollayacağım unutur muyum dedim.
Sizde unutmayın bir Fatiha yük olmaz ya insana her aklınıza düştüğünde okuyuverin belki 1 dk alır, belki almaz...

En son Allah'a emanet ol dediğin kişiyi görmeden ölmezmişsin, Allah'a emanet ol dedim. Allah'a emanet ettik birbirimizi,

Son şu kelimeler döküldü dilinden ;

"Rabb'im gönlüne göre versin ..." sustum, hayırlıysa versin diyecektim ki dilim varmadı.

Sanki sırf bu cümle için konuşmuştuk, tuhaf...
Bu cümleyle tamamlandı sohbet .

Rabb'im Cennet'inde Efendimiz'e komşu eylesin ...(AMİN !)

aklıma kin geldi, nefret geldi, kızgınlık geldi

36 senelik eşi toprağa verdim, yandım deyince hepsi uçuverdi...

kim bilir yazarken aklıma neler gelecekti...

aldım elime kalemi, tutamadım içimde kaldı

unutmamak için yazmaya karar verdim

karanlıkta bulduğum ilk defteri kalemi elime aldım

bu da  kanıtı unutmamak için hızlı hızlı sayfalarca yazdım

şükür unutmadım ...

SEMANUR COŞKUN