kimilerimiz mecbur tutulur gülmeye
acılar yanak kaslarını germiş olmalı ki gülmeye meğillilerdir
en büyük düşman aynalar, sarmaz hiçbir yarayı o seni anlayanlar ...
resimlerin ardına saklandığın anılar birikmiş değil mi albümünde
peynir derken çekilen kareler mi gösteriyor senin sen olduğunu
inanmaya çalıştığın kabullendiğin kurallar hiç mi omzuna basmadı ?
hüzün merdivenlerini birer birer çıkarken zirvede elin boş kaldı değil mi ?
hüzne alışan yüreğin acıyı bilmedi
yazık oldu sana
yazık oldu ...
kendin yaptın ama duvarın yıkıldı değil mi ? Enkazı mezar oldu sana ...
unuttun mu peki ?
unuttun mu beni...
kendini yani unuttun mu ? tabut sandın sığarım sandın özgüvenin içine
sığamadın ki
gücünün katilin olacağını kim bilebilirdi
...
küçükken öğretilen mutluluk oyununa ne demeli peki ?
...