ölü şimdi.
Bütün çiçeklerin dibine tuz ruhu dökmüşler
papatyalarda seviyor çıkacak yaprak kalmamış
yolmuşlar güllerin kızıllığını
sararmış hepsi.
sarı gül ayrılıktır sararma gül
gülmek yakışırdı ama yüzüm solgun şimdi
taç yapacaktım onlardan umutlarım da soldu
koparmayacaktım dalından hiçbirini.
şenlenecekti bahçem,
senin beni sevdiğinde olduğu gibi ...
Bırakmamışlar ki bize sevdayı
harcamışlar bütün bozukları meyhanede
çok çekmişler belli
kafaları güzel-di
hepsinin
sebepsiz yere çok yormuşlar
sızmış hepsi bir köşeye
acı çekmişler belli
ayılamazsın an bir süreyle
sevmeyen anlamaz ne bilsin divane
pervaneye benzer insan sevince
uçmaz ki çiçeklere, onun işi hep ateşle
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder