Rutindir bunlar bende...
Mutlu olduğumda yazamam mesala,
En çok burukken vurur ilham bana...
Çok acı çektiğimden değil, sadece geceyi çok sevdiğimden...
Gündüzün aksine gece korkutmaz beni
Tüm kötülükleri gizler karanlığında
Hüznünü, hatanı, yaralarını yüzüne vurmaz.
Geceleri gizli ağlarken yorganını yüzüne usulca çeksen kimse anlamaz
Ama gündüzleri biraz somurtsan hasta sanarlar
Her şey aydınlıktır çünkü alışmışlardır gülümsemene
Yanında olanı da görürsün gün aydınlığında
Dost kim bilirsin yanı başında
Peki ya yanında sadece kendini görmek istediğinde ne olacak ?
O zaman geceyi bekle işte
O dinlesin, o okusun seni
O sarsın karanlığa
Kimseye madur etmez gece seni
Sadece korkarsın...
O da kendinden olsa gerek...
Geceden değil karanlıktan korkarsın,
Gecenin gizemi ürkütür seni
Korkma
Bırak kendini gecenin uğultusunda çok güzel anlatıyor beni
...
Ama gece hiçbir şeyi unutturmaz
Unutulmaz
...
SEMANUR COŞKUN (S.C.)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder