Bİ KENDİME GELEMİYORUM

Güzel şehirsin vesselam ...
Her yerin keşfe değermiş geç anladım.
Birkaç yer bilirdim senden onlarda gerçeğine benzemiyormuş zaten
En merak ettiğim yerlerden birinde hüzün sardı
Tek tek gerçekler yüreğime çarptı
Aklımdakiler kuşlara takılıverdi
Ve gitti ...
Karşısında zırhlı bir bina
Kapısında zırhlı araçlar ama kimse bilmiyor durduğu yeri
Herkes karşısına bakıyor
Ne oymalı zırh umurunda insanların, ne de gizemi...
Onlar takılmış bir duvara
Bir ben görüyorum sarmaşık saran kapıyı
Bir ben
Merak ediyorum.
Denizin yoldaş olduğu maceramda kuşları takıyorum peşime
Havada kapıyorlar simiti
Köpüklere karışıyor gözyaşlarım
Deniz temizler pisliği derler
Dünyanın pisliğini temizlemeye yetmediğini fısıldıyor bana
Yorucu olsa da bir ben varım bende kalan
Ara sıra tutulsa da
Başka omuz değil kendi omzuma yaslarım başımı
Derdimi bir tek aynalara anlatırım
Hatalar birbir vurur yüzüme
O iğneyi ben hep kendime batırırım
Geceleri uykularım kaçar, yastığıma kar yağar.
Ama olsun
Ben bana yeterim
Bu şehirden de gidiyorum şimdi
Kol çantama birkaç anı sığdırdım
Cebimde birkaç fotoğraf
Yolculuk vakti bitti çoktan ...
Yoldan geliyorum,
Gurbetten geliyorum,
Her şeyin üstesinden geliyorum
Ama yine de
Kendime gelemiyorum

SEMANUR COŞKUN

05.02.2018
00.20
EV