Hayatın bütünündeki ihanet yumağı mı bizi bitiren ?
Uyanmıyorsun değil mi çektiğin acının sebebine ?
Uyanamazsın, üzgünüm ...
Ben kaç gün üzgünsem
Sen o kadar gün uyuyacaksın
Unutmadıkça ben acıyı, geceler değil artık sana uyku vakti
Gece mi karıştı aydınlığına ?
Yan !
En acısı.
Kaç gece gündüzü yaşadıysa bu gözler
Sende o kadarında yaşa gündüzünü gece ...
Affetme Allah'ım affetme ...
Bu yara ki kalp yarası,
Onun kalp karasından bulaştı
Affetme Allah'ım, affetme !
Kuldur elbet fani,
Unutur her çektiğini,
Ben unutsam Sen unutma !
Acı ya hani kabuk bağlar,
Ben bağlasam Sen bağlama !
Ne hicaz dinler artık bu sağır,
Ne nihavent paklar bundan sonra
Vicdanı duymayan ne bilsin
Huzuru dinlemeyi...
Ahh be
Susmayı da bilmez ki


...

Semanur Coşkun
23.34
26 ŞUBAT 2017-Kyk

kimilerimiz mecbur tutulur gülmeye
acılar yanak kaslarını germiş olmalı ki gülmeye meğillilerdir
en büyük düşman aynalar, sarmaz hiçbir yarayı o seni anlayanlar ...
resimlerin ardına saklandığın anılar birikmiş değil mi albümünde
peynir derken çekilen kareler mi gösteriyor senin sen olduğunu
inanmaya çalıştığın kabullendiğin kurallar hiç mi omzuna basmadı ?
hüzün merdivenlerini birer birer çıkarken zirvede elin boş kaldı değil mi ?
hüzne alışan yüreğin acıyı bilmedi
yazık oldu sana
yazık oldu ...
kendin yaptın ama duvarın yıkıldı değil mi ? Enkazı mezar oldu sana ...
unuttun mu peki ?
unuttun mu beni...
kendini yani unuttun mu ? tabut sandın sığarım sandın özgüvenin içine
sığamadın ki
gücünün katilin olacağını kim bilebilirdi
...
küçükken öğretilen mutluluk oyununa ne demeli peki ?
...