ben uyursam sabah olmayacakmış gibi
uyursam huzuru kaçıracakmışım gibi ...
ah be insanlar sizde beni yıpratmaya yeminli gibisiniz.
yıkılmadım dediğim her an ayağıma çelme takılıyor.
sendeleyip dimdik oluyorum her defasında
ama yorgunum artık.
gecenin büyüsü dinlendirsin beni istiyorum.
geceye sarılıyorum bir çocukmuş gibi sımsıkı ...
yokluğu, hiçliği düşürmediğim dilime kilit vuruyorum.
kısa kısa işliyorum her anı sayfalara
kalemimi kırmadan, hatıralarımı incitmeden yazıyorum.
gitgide köreliyor gönlüm
ben böyle olmayı sevmiyorum ...
insanları da sevmiyorum .
seni de ...
aslında kim olduğunu bile bilmiyorum.
ben kimseyi sevmiyorum.
sadece gecenin sessizliği
ben, sadece onu seviyorum
aldırmayın gündüzleri yüksek sesle konuştuğuma
geceleri sesim kısılsın diye bağırıyorum .
kapım ardına kadar açılıyor
ben yine kendimi dinleyemiyorum.
hep bir telaşe, hep bir kaygı ...
yanlış vaktin insanıyım ben biliyorum .
burası bana dar, buralar çok kalabalık ...
hiçbir gönle sığmıyor adım
hiç kimseyi sığdıramıyorum ömrüme
kaçtığım yıllarım sebep oldu bu gizeme
çözmeye çalışma artık beni !
benden gerisi yok gibi
uyandırma gündüzleri
kabuslarımdan sanane !
çalma benden beni ...
ardımda yok yıkılan dağlar.
hiçbir kuşa bakmadım yürürken
ezilmedi hiçbir çiçek ...
benden gerisine bakma
unutma sana bıraktığım sözlerimi ...
ey yalnızlığımın katili
biliyorum, seni çok seveceğim.
ama sen yine de
ey yalnızlığımın katili
biliyorum, seni çok seveceğim.
ama sen yine de
ölürsem ... uyandırma beni
aklına gelirsem, gülümsüyor musun ona bak
özür dilerim gitmem gerekti ...
SEMANUR COŞKUN (S.C.)
10 TEMMUZ 2019
02:38
EV
